|
Promieniowanie obiektu, po przejściu przez atmosferę, pada na układy optyczne kamery termowizyjnej. Optyka kamery jest wykonana z materiałów, które nie są przezroczyste dla światła widzialnego. Najczęściej jest to krzem Si lub german Ge. Dla kamer krótkofalowych – SW: 2 ÷ 5μm (SW ang. Short Wave) – lepsze parametry posiada charakterystyka krzemowa, zaś dla długofalowych LW: 8 ÷ 14μm (LW ang. Long Wave) – germanowa. Przy konstrukcji układów optycznych należy uwzględnić problematykę załamania promieniowania podczerwonego na granicy dwóch ośrodków (np. atmosfery i materiału optyki).
Każdy materiał optyki tłumi promieniowanie obiektu. Jest to poważny problem w konstrukcji kamer termowizyjnych, tym bardziej, że często optyka składa się z dwóch lub więcej soczewek. W celu uniknięcia strat użytecznego promieniowania obiektu, stosuje się odpowiednio dobrane, najczęściej wielowarstwowe, powłoki antyrefleksyjne, którymi pokrywa się soczewki. Są to bardzo cienkie powłoki o grubości rzędu 0,25μm. Uzyskanie mniejszych strat promieniowania umożliwia zbudowanie czulszych kamer o mniejszej wartości temperaturowej zdolności rozdzielczej.
Materiał został opracowany na podstawie monografii:
Minkina W.: „Pomiary termowizyjne – przyrządy i metody”
Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2004, ISBN 83-7193-237-5,
243 str. |
|