|
Emisyjność jest wskaźnikiem mówiącym o zdolności danego obiektu wypromieniowania energii promienistej. Dużą wartość ε obiektu świadczy o tym, że jest on dobrze „mierzalny” przez kamerę. Jeśli ε jest bliskie zera, to świadczy o tym, że obiekt jest trudno „mierzalny” przez kamerę. Wiąże się to z wpływem promieniowania otoczenie odbitego od obiektu.
Wartość współczynnika emisyjności zależy od rodzaju materiału, wykończenia jego powierzchni (polerowana, utleniona), geometrii powierzchni, temperatury materiału [T], długości fali obserwacji [λ] – promieniowanie krótko – i długofalowe, kąta obserwacji [α]. Istnieją też doniesienia naukowe mówiące o tym, że dla zjawisk o dużej szybkości zmian temperatury następują również znaczące zmiany emisyjności. Efekt ten jest powodem pogorszenia dokładności pomiaru temperatury szybkich procesów cieplnych za pomocą za pomocą metod bezstykowych.
Ogólnie można więc zapisać, że
gdzie:
τ – czas [s],
T – temperatura materiału [ºC],
λ – długość fali obserwacji [μm],
α – kąt obserwacji [rad].
Wprowadzenie do kamery termowizyjnej dokładnej wartości ε badanego obiektu ma podstawowe znaczenie dla prawidłowego pomiary jego temperatury.
Materiał został opracowany na podstawie monografii:
Minkina W.: „Pomiary termowizyjne – przyrządy i metody”
Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, Częstochowa 2004, ISBN 83-7193-237-5,
243 str. |
|
Termowizja & Termografia
